| | Ayacucho ligt in het Andesgebergte van Peru. Een propellervliegtuigje vliegt met een twintigtal passagiers enkele keren per dag van Lima naar Ayacucho en terug. Ofwel reis je per bus: van Lima naar Ayacucho een reis van minimum acht uur langs indrukwekkende landschappen en duizelingwekkende ravijnen. Reken daarbij de rijstijl van de chauffeurs en het is duidelijk dat dit een hachelijke onderneming is. Ayacucho ligt met andere woorden erg geïsoleerd. 72% van de bevolking van het departement leeft in totale armoede en meer dan de helft van dit percentage leeft er in extreme armoede. Vele gezinnen trekken van het platteland naar de stad in de hoop op een beter leven. De ontgoocheling is echter groot. Ze komen terecht in krotten zonder electriciteit, stromend water of riolering. |
Naast de migratie veroorzaakt ook het gewelddadige verleden van Ayacucho heel wat problemen. De ideeën van het Lichtend Pad ontstonden in Ayacucho aan de 'Universidad nacional San Cristobal de Huamanga' onder leiding van professor filosofie Abimael Guzmán. De guerrillastrijd van het Lichtend Pad was één van de bloedigste en wreedste in de Zuid-Amerikaanse geschiedenis. In dat gewapend conflict dat twee decennia aansleepte werden 70 000 Peruanen gedood en velen verdwenen gewoon. 79% van de slachtoffers vielen in de landelijke gebieden in de Andes. Ayacucho is één van die gebieden. Sindsdien is het politieke geweld sterk afgenomen, maar heel wat mensen zijn zwaar getraumatiseerd door het geweld. Plaatselijke hulpverleners en internationale deskundigen beschouwen familiaal geweld als een van de vele gevolgen van het staatsgeweld. Zij observeren ernstige vormen van kindermishandeling en verwaarlozing en brengen deze in verband met de trauma’s die de ouders van deze kinderen in het verleden hebben opgelopen, met armoede en met alcoholmisbruik.  | | Vele kinderen in Ayacucho moeten werken om bij te dragen aan het gezinsinkomen. Van 's morgens vroeg tot 's avonds laat hangen ze op straat om snoepjes of wc-papier te verkopen, om schoenen, auto's of graven te poetsen of om te bedelen. Ze lopen op straat vele risico's zoals mishandeling, kinderprostitutie, druggebruik, enzovoort. Als ze niet genoeg verdienen, worden ze door hun ouders gestraft. Thuis worden ze geconfronteerd met familiaal geweld, seksueel misbruik en alcoholverslaving van de ouders. Een grote meerderheid van deze kinderen heeft ouders. Maar deze ouders hebben het moeilijk met overleven zodat voor het 'ouder' zijn weinig ruimte overblijft. De kinderen zijn dan ook vaak alleen en leven op straat. Een grote meerderheid van deze kinderen gaat naar school. De lessen zijn enkel 's ochtends of in de namiddag of 's avonds of in het weekend, waardoor er veel tijd overblijft om op straat te zijn. Verder is er een enorme kloof tussen publieke en privéscholen. Zeker in publieke scholen is de onderwijskwaliteit zwak, zijn er veel schoolverlaters en zijn veel leerlingen ouder dan op basis van hun leerjaar kan verwacht worden. Gezien de armoede is onderwijs voor de ouders geen prioriteit. Vaak beschikken ze niet over de mogelijkheden om hun kinderen te ondersteunen en te stimuleren. |
|
Ayacucho 
